Zo mix je een psytrance-track

Een psytrance-mix staat of valt met het laag. Kick en bas dragen de track, en al het andere moet daaromheen passen zonder de groove te vertroebelen. Dit zijn de technieken die het meest uitmaken, van de eerste balans tot de uiteindelijke master.

Begin met kick en bas

De meeste psytrance zit ergens tussen 135 en 150 BPM, met een kick op elke tel en een rollende bas op de zestienden daartussen. Maak de kick je referentie: zet eerst zijn niveau, haal dan de bas erbij en daarna de rest van de track, waarbij je elk element zacht begint en ophaalt tot het goed zit.

De kick heeft een diepe, punchy dreun nodig. Een beetje saturation geeft warmte en presence. De bas wordt vaak gebouwd uit een sinus voor de sub en een saw voor de bite. Kick en bas moeten in de tijd in elkaar grijpen in plaats van te overlappen, en sidechain-compressie of volume ducking op de bas waar de kick valt, voorkomt dat ze in elkaar overlopen.

Zet high-pass filters op synths, percussie en effecten, zodat de onderkant van het spectrum alleen van kick en bas is, en houd het laag in mono.

EQ, compressie en ruimte

Elk element heeft een eigen plek in het spectrum nodig. Snijd meer weg dan je boost: een botsend gebied in het ene geluid weghalen werkt meestal beter dan een ander geluid oppompen. Vechten een lead en een pad in het mid, kies dan welke voorop gaat en maak ruimte in de andere. Een spectrumanalyzer helpt je zien waar geluiden overlappen, maar je oren beslissen.

Comprimeer losse sporen om hun niveau stabiel te houden, zonder ze plat te drukken. Op drums is parallelle compressie een goede truc: meng een zwaar gecomprimeerde kopie met het origineel voor punch terwijl je de transiënten behoudt. Synths en percussie hebben meestal alleen lichte compressie nodig om goed samen te zitten.

Reverb en delay geven de mix diepte. Een korte plate op claps geeft een heldere staart, een langere reverb op pads bouwt een achtergrond. Pre-delay houdt de aanzet van een geluid helder voordat de reverb invalt. Gesyncopeerde delays en modulatie-effecten zoals flanger en phaser geven de beweging die typisch is voor het genre. Te veel van elk maakt de mix wazig, dus werk met sends en houd het wet-signaal in toom.

Lagen en het stereobeeld

Psytrance stapelt vaak veel geluiden: twee hi-hats met verschillende staarten, scherpe leads over zachte pads, arpeggio's, vocal chops, field recordings. Lagen werkt als elke laag een duidelijke taak heeft. Doen twee geluiden hetzelfde in hetzelfde frequentiegebied, dan kan er één weg.

Verspreid percussie en melodische lagen over het stereobeeld om ruimte te maken, terwijl kick, bas en de hoofdlead in het midden blijven. Stereoverbreding op synths en pads kan helpen, maar te veel geeft faseproblemen en verzwakt de punch.

Check bij het lagen de fase. Twee vergelijkbare geluiden kunnen elkaar in bepaalde frequenties uitdoven en ineens dun klinken. Een van de twee iets in de tijd verschuiven of de polariteit omdraaien lost dat vaak op.

Beweging en automatisering

Een track die acht maten goed klinkt, kan over zeven minuten nog steeds statisch aanvoelen. Automatiseer filtersweeps, effect-sends en volumes zodat de mix evolueert: open een filter tijdens een build-up, haal reverb terug in de drop, zet een percussielaag een deel lang naar voren. Spanning en ontlading houden een dansvloer bij je.

Mastering en controleren

Mastering is de laatste stap voor de release. Check de totale frequentiebalans: het gebied onder zo'n 200 Hz moet sterk maar onder controle zijn. Maak alleen kleine EQ-aanpassingen. Een buscompressor met een gematigde ratio van rond 2:1 of 3:1 en een trage attack kan de mix aan elkaar lijmen. Met multibandcompressie houd je het laag onder controle zonder aan mid en hoog te komen.

Een limiter aan het eind brengt de track op een concurrerende luidheid. Houd de gain reduction gematigd, zo'n 1 tot 3 dB op de pieken, zodat de track zijn punch houdt.

Vergelijk je track tijdens het mixen en masteren steeds op gelijke luidheid met goed geproduceerde releases in dezelfde stijl. Luister op studiomonitors, koptelefoon en een klein speakertje, en ook op laag volume. Een onbehandelde ruimte of monitors te dicht bij de muur kunnen je misleiden, nog een reden om op meerdere systemen te checken. Neem pauzes: na een break hoor je problemen die onzichtbaar waren geworden.