Γιατί το feedback κάνει τα psytrance tracks σου καλύτερα
Γιατί τα φρέσκα αυτιά πιάνουν ό,τι σου ξεφεύγει, πώς ζητάς χρήσιμο feedback, τι λέει η πίστα σε DJs και παραγωγούς και γιατί μετράει να δίνεις κι εσύ feedback.
Από τα πάρτι στις παραλίες της Γκόα μέχρι φεστιβάλ όπως το Boom και το Ozora: από πού έρχεται το psytrance, πώς ακούγεται και τι κρατά ενωμένη την κουλτούρα του.
Το psytrance είναι κάτι παραπάνω από ένα tempo και μια bassline. Γεννήθηκε σε μια συγκεκριμένη εποχή και ένα συγκεκριμένο μέρος, απλώθηκε μέσα από μια underground σκηνή πάρτι και έχτισε τη δική του κουλτούρα γύρω από φεστιβάλ, τέχνη και κοινότητα. Δες μια σύντομη εικόνα για το από πού έρχεται και τι το ορίζει.
Οι ρίζες του psytrance βρίσκονται στα πάρτι στις παραλίες της Γκόα, στην Ινδία, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ταξιδιώτες και DJs έπαιζαν εκεί ηλεκτρονική μουσική σε κόσμο που αγαπούσε και το ψυχεδελικό rock των δεκαετιών του 1960 και του 1970, και από αυτό το μείγμα βγήκε το Goa trance: υπνωτικό, μελωδικό και χτισμένο πάνω σε synthesizers και samplers.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 το psytrance εξελίχθηκε από το Goa trance. Οι παραγωγοί στράφηκαν σε πιο σφιχτούς ρυθμούς, πιο ηλεκτρονικό sound design και πιο σκληρή ορμή. Ο ήχος απλώθηκε γρήγορα στην Ευρώπη και το Ισραήλ και μετά σε όλο τον κόσμο. Ο Hallucinogen είναι ένα από τα ονόματα που συνδέονται στενά με εκείνη την πρώτη περίοδο, και αργότερα acts όπως οι Infected Mushroom έφεραν τον ήχο σε πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Το psytrance μεγάλωσε μαζί με τη rave κουλτούρα των τελών της δεκαετίας του 1980 και της δεκαετίας του 1990. Underground πάρτι και warehouse raves συνδύαζαν light shows, ψυχεδελικά visuals και μουσική υψηλής ενέργειας, και η σκηνή μοιραζόταν ένα απλό ιδανικό: ειρήνη, αγάπη, ενότητα και σεβασμός.
Τα free parties ήταν σημαντικό κομμάτι όλου αυτού. Οργανώνονταν σε απομακρυσμένα μέρη, μακριά από clubs και εμπορικούς χώρους, και έβαζαν πρώτα τη μουσική και την κοινή εμπειρία. Την ίδια εποχή, φθηνά synthesizers και samplers έκαναν δυνατό για πολλούς να βγάζουν τα δικά τους tracks, και ο αριθμός των releases μεγάλωσε γρήγορα. Επιρροές από πολλές χώρες βρήκαν τον δρόμο τους στη μουσική.
Η εικαστική τέχνη έγινε νωρίς μέρος της σκηνής. Flyers, προβολές, σκηνικά και installations με ψυχεδελικά μοτίβα και έντονα χρώματα φτιάχνονταν για να ταιριάζουν με τη μουσική, και πολλοί καλλιτέχνες άρχισαν να δουλεύουν με visual designers για shows όπου ήχος και εικόνα πάνε μαζί.
Το psytrance συνήθως κινείται γύρω στα 135 με 150 BPM, με τα περισσότερα tracks στα χαμηλά με μεσαία 140. Ένα punchy kick σε κάθε χτύπο και μια rolling bassline στα δέκατα έκτα ανάμεσα στα kicks αποτελούν τη βάση. Από πάνω έρχονται layers από leads, arpeggios, pads και εφέ, συχνά γρήγορα, επαναλαμβανόμενα patterns που δημιουργούν την υπνωτική αίσθηση του είδους.
Reverb, delay και distortion δίνουν στους ήχους βάθος και έναν παράξενο, απόκοσμο χαρακτήρα. Τα tracks είναι μεγάλα και εξελίσσονται σταδιακά, με build-ups, breakdowns και επιστροφές στην πλήρη ενέργεια, κάτι που ταιριάζει σε DJs που μιξάρουν για ώρες. Με τον καιρό το είδος χωρίστηκε σε πολλά στυλ, από το μελωδικό full-on και το ήρεμο progressive μέχρι το dark psy και το forest.
Τα φεστιβάλ είναι η καρδιά της σκηνής. Το Boom Festival στην Πορτογαλία είναι γνωστό για την έμφασή του στη βιωσιμότητα, τα art installations και τις περίτεχνες σκηνές του. Το Ozora Festival στην Ουγγαρία το αγαπούν για το σκηνικό του και την αίσθηση κοινότητας, και τραβά καλλιτέχνες και επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Το Rainbow Serpent στην Αυστραλία είναι άλλο ένα event με μακρά ιστορία και βαθιές ρίζες στη σκηνή.
Αυτά τα φεστιβάλ προσφέρουν πολύ περισσότερα από μουσική: workshops, ομιλίες, διαδραστική τέχνη και μέρη για να γνωριστείς με κόσμο. Ο σχεδιασμός των σκηνών και ο φωτισμός είναι φτιαγμένοι για να δουλεύουν με τη μουσική, και τα line-ups ανακατεύουν headliners με νέα ονόματα.
Από την αρχή το psytrance κράτησε μια απόσταση από το εμπορικό mainstream. Τα free parties και πολλά φεστιβάλ βάζουν πρώτα την προσωπική σύνδεση, τη δημιουργικότητα και την κοινότητα, και κομμάτια της σκηνής είναι ενεργά σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα.
Η οπτική αισθητική του psytrance, με τα έντονα χρώματα, τα οργανικά σχήματα και τα υπνωτικά μοτίβα, έχει γίνει μορφή τέχνης από μόνη της. Και κάθε νέα γενιά φέρνει τις δικές της επιρροές, αναμειγνύει το psytrance με άλλα είδη και κρατά τον ήχο σε κίνηση, ενώ οι αξίες με τις οποίες μεγάλωσε η σκηνή είναι ακόμα πολύ ζωντανές.