Πώς να κάνεις mix ένα psytrance track

Ένα psytrance mix κρίνεται στο low end. Kick και μπάσο κουβαλούν το track, και όλα τα υπόλοιπα πρέπει να χωρέσουν γύρω τους χωρίς να θολώνουν το groove. Δες τις τεχνικές που μετράνε περισσότερο, από την πρώτη ισορροπία μέχρι το τελικό master.

Ξεκίνα από kick και μπάσο

Το περισσότερο psytrance κινείται κάπου ανάμεσα στα 135 και 150 BPM, με kick σε κάθε χτύπο και ένα rolling bass στα δέκατα έκτα ενδιάμεσα. Κάνε το kick σημείο αναφοράς: ρύθμισε πρώτα τη στάθμη του, μετά φέρε το μπάσο και μετά το υπόλοιπο track, ξεκινώντας χαμηλά και ανεβάζοντας κάθε στοιχείο μέχρι να κάτσει.

Το kick θέλει βαθύ, punchy χτύπημα. Λίγο saturation προσθέτει ζεστασιά και παρουσία. Το μπάσο συχνά χτίζεται από ένα sine για το sub και ένα saw για το δάγκωμα. Kick και μπάσο πρέπει να κουμπώνουν στον χρόνο αντί να επικαλύπτονται, και το sidechain compression ή το volume ducking στο μπάσο εκεί που χτυπά το kick εμποδίζει τα δύο να λασπώνουν μεταξύ τους.

Βάλε high-pass φίλτρα σε synths, κρουστά και εφέ, ώστε το κάτω μέρος του φάσματος να ανήκει μόνο σε kick και μπάσο, και κράτα το low end σε mono.

EQ, compression και χώρος

Κάθε στοιχείο χρειάζεται τη δική του θέση στο φάσμα. Κόβε περισσότερο απ' όσο ενισχύεις: αν αφαιρέσεις μια περιοχή που συγκρούεται σε έναν ήχο, συνήθως δουλεύει καλύτερα από το να σπρώξεις έναν άλλο. Αν ένα lead και ένα pad τσακώνονται στις μεσαίες, διάλεξε ποιο οδηγεί και άνοιξε χώρο στο άλλο. Ένας spectrum analyser σε βοηθά να δεις πού επικαλύπτονται οι ήχοι, αλλά τα αυτιά σου αποφασίζουν.

Κάνε compression στα μεμονωμένα tracks για να κρατάς σταθερή τη στάθμη τους, χωρίς να τα ισοπεδώνεις. Στα drums, το parallel compression είναι καλό κόλπο: ανάμειξε ένα πολύ συμπιεσμένο αντίγραφο με το αρχικό για να πάρεις punch κρατώντας τα transients. Synths και κρουστά συνήθως θέλουν μόνο ήπιο compression για να δέσουν.

Το reverb και το delay δίνουν βάθος στο mix. Ένα σύντομο plate στα claps προσθέτει φωτεινή ουρά, ένα μεγαλύτερο reverb στα pads χτίζει background. Το pre-delay κρατά καθαρό το attack ενός ήχου πριν μπει το reverb. Συγκοπτόμενα delays και εφέ modulation όπως flanger και phaser προσθέτουν την κίνηση που χαρακτηρίζει το είδος. Υπερβολή σε οποιοδήποτε από αυτά θολώνει το mix, οπότε δούλευε με sends και κράτα το wet σήμα υπό έλεγχο.

Layers και stereo εικόνα

Το psytrance συχνά στοιβάζει πολλούς ήχους: δύο hi-hats με διαφορετικές ουρές, κοφτερά leads πάνω από μαλακά pads, arpeggios, vocal chops, field recordings. Το layering δουλεύει όταν κάθε layer έχει ξεκάθαρη δουλειά. Αν δύο ήχοι κάνουν το ίδιο πράγμα στην ίδια περιοχή συχνοτήτων, ο ένας μπορεί να φύγει.

Άπλωσε κρουστά και μελωδικά layers στο stereo πεδίο για να κάνεις χώρο, ενώ kick, μπάσο και το κύριο lead μένουν στο κέντρο. Το stereo widening σε synths και pads μπορεί να βοηθήσει, αλλά η υπερβολή φέρνει προβλήματα φάσης και αδυνατίζει το punch.

Όταν κάνεις layering, έλεγξε τη φάση. Δύο παρόμοιοι ήχοι μπορούν να αλληλοακυρώνονται σε ορισμένες συχνότητες και να ακούγονται ξαφνικά λεπτοί. Αν μετακινήσεις λίγο τον έναν στον χρόνο ή αναστρέψεις την πολικότητά του, συνήθως φτιάχνει.

Κίνηση και automation

Ένα track που ακούγεται καλά για οκτώ μέτρα μπορεί να μοιάζει στατικό σε επτά λεπτά. Κάνε automation σε filter sweeps, effect sends και εντάσεις ώστε το mix να εξελίσσεται: άνοιξε ένα φίλτρο στο build-up, μάζεψε το reverb στο drop, φέρε μπροστά ένα layer κρουστών για ένα τμήμα. Η ένταση και η εκτόνωση είναι αυτά που κρατούν ένα dancefloor μαζί σου.

Mastering και έλεγχος

Το mastering είναι το τελευταίο βήμα πριν από το release. Έλεγξε τη συνολική ισορροπία συχνοτήτων: η περιοχή κάτω από τα 200 Hz περίπου πρέπει να είναι δυνατή αλλά ελεγχόμενη. Κάνε μόνο μικρές κινήσεις στο EQ. Ένας bus compressor με μέτριο ratio γύρω στο 2:1 ή 3:1 και αργό attack μπορεί να «κολλήσει» το mix. Το multiband compression σε αφήνει να ελέγξεις το low end χωρίς να αγγίξεις μεσαίες και υψηλές.

Ένας limiter στο τέλος φέρνει το track σε ανταγωνιστική ένταση. Κράτα το gain reduction μέτριο, περίπου 1 με 3 dB στα peaks, ώστε το track να κρατήσει το punch του.

Σε όλη τη διάρκεια του mixing και του mastering, σύγκρινε το track σου στην ίδια ένταση με καλοδουλεμένα releases του ίδιου στυλ. Άκου σε studio monitors, ακουστικά και ένα μικρό ηχείο, και σε χαμηλή ένταση επίσης. Ένα δωμάτιο χωρίς ακουστική επεξεργασία ή monitors πολύ κοντά στον τοίχο μπορούν να σε ξεγελάσουν, άλλος ένας λόγος να ελέγχεις σε πολλά συστήματα. Κάνε διαλείμματα: μετά από μια παύση ακούς προβλήματα που είχαν γίνει αόρατα.