Πώς να βρεις το δικό σου στυλ στο psytrance
Μάθε καλά τα βασικά, δανείσου από τα υποείδη, φέρε τις δικές σου επιρροές: πρακτικά βήματα προς έναν psytrance ήχο που αναγνωρίζεται ως δικός σου.
Φόρτωσε ένα κλασικό track στο DAW σου και βρες πώς είναι χτισμένο: kick και μπάσο, κρουστά, leads και αρμονία, arrangement και mix. Τι να προσέξεις και τι να κρατήσεις.
Ένας από τους καλύτερους τρόπους να μάθεις παραγωγή psytrance είναι να διαλύεις tracks που αγαπάς. Βάλε ένα κλασικό track στο DAW σου, άκου το τμήμα προς τμήμα και βρες τι κάνει κάθε στοιχείο. Οι πρώτοι Infected Mushroom είναι καλό σημείο εκκίνησης, και οι Shpongle δείχνουν πόση λεπτομέρεια μπορεί να χωρέσει στο sound design της ψυχεδελικής μουσικής. Δες τι να προσέξεις.
Ξεκίνα από το low end, γιατί αυτό κινεί τα πάντα. Το κλασικό psytrance έχει ένα punchy four-on-the-floor kick και ένα rolling bass που παίζει στα κενά ανάμεσα στα kicks, συνήθως στα τρία δέκατα έκτα μετά από κάθε χτύπο. Kick και μπάσο δεν ακούγονται την ίδια στιγμή, κι αυτό κρατά το low end σφιχτό ενώ το groove συνεχίζει να προχωρά.
Άκου πόσο κοντή είναι η ουρά του kick, πόσο κρατά κάθε νότα του μπάσου και πώς αλλάζει ο ήχος του μπάσου στον χρόνο. Πολλά tracks κρατούν το ίδιο pattern για λεπτά και δημιουργούν κίνηση μόνο ανοίγοντας και κλείνοντας αργά το φίλτρο στο μπάσο. Προσπάθησε να ξαναφτιάξεις το pattern στο δικό σου DAW και να το πετύχεις με το αυτί.
Πάνω από το kick κάθεται ένα layer κρουστών. Τα closed hi-hats, συχνά στο offbeat, κουβαλούν το κύριο groove, τα open hi-hats σημαδεύουν τις μεταβάσεις. Claps, snaps και άλλα κρουστά προσθέτουν συγκοπή και πυκνότητα. Πρόσεξε τα μικρά: αλλαγές velocity, ghost notes και flams που κάνουν τα drums να ακούγονται λιγότερο άκαμπτα.
Πρόσεξε επίσης τι συμβαίνει πριν από ένα drop. Fills, snare rolls που γίνονται όλο και πιο γρήγορα, filter sweeps και automation στην ένταση των κρουστών χτίζουν ένταση, και τα breakdowns αφαιρούν το μεγαλύτερο μέρος του ρυθμού ώστε pads και εφέ να πάρουν τη σκυτάλη.
Τα κλασικά psytrance leads είναι φωτεινά και σε συνεχή κίνηση. Τυπικά εργαλεία είναι η subtractive σύνθεση με saw ή square και ένα low-pass φίλτρο με automation, layers με detune για πιο πλατύ ήχο, η FM σύνθεση για διαπεραστικούς, μεταλλικούς ήχους, το pulse width modulation και η wavetable σύνθεση για ήχους που μεταμορφώνονται στον χρόνο. Όταν αναλύεις ένα lead, προσπάθησε να το ξαναφτιάξεις: ποια κυματομορφή, ποια κίνηση φίλτρου, πόσο delay και reverb.
Αρμονικά, πολλά κλασικά tracks μένουν κοντά σε ένα τονικό κέντρο για μεγάλα διαστήματα και χτίζουν ένταση με riffs, leads και παραφωνία, όχι με μεγάλες αλλαγές συγχορδιών. Τα leads συχνά παίζουν νότες από τις συγχορδίες από κάτω, και το call-and-response ανάμεσα σε lead και μπάσο είναι συνηθισμένο. Τα pads από κάτω στηρίζουν την αρμονία και γεμίζουν τον χώρο.
Ρόλο παίζει και το sampling: κομμάτια φωνής, field recordings και custom FX, συχνά με time-stretch, αλλαγμένο pitch ή ανάποδα. Risers και impacts σημαδεύουν τις μεταβάσεις ανάμεσα στα τμήματα.
Χαρτογράφησε τη δομή του track. Σημείωσε πού μπαίνει και πού φεύγει κάθε στοιχείο, πού είναι τα breakdowns και πόσο κρατούν τα build-ups. Θα δεις ότι ένα κλασικό track προσθέτει και αφαιρεί στοιχεία με σταθερό ρυθμό, ώστε κάτι να αλλάζει κάθε λίγα μέτρα. Αυτό το μοτίβο έντασης και εκτόνωσης είναι που κρατά ένα dancefloor κολλημένο για οκτώ ή δέκα λεπτά, και είναι εύκολο να το αντιγράψεις ως template για τα δικά σου tracks.
Τέλος, άκου την ισορροπία. Σύγκρινε τις στάθμες του kick, του μπάσου, των leads και των κρουστών με το δικό σου mix στην ίδια ένταση. Πρόσεξε πώς τα leads έχουν κομμένα χαμηλά ώστε να μη στριμώχνουν το μπάσο, πώς χρησιμοποιείται το reverb χωρίς να λασπώνει το mix, και πόσο δυνατό είναι το track συνολικά ενώ κρατά ακόμα λίγη δυναμική.
Ο στόχος δεν είναι να αντιγράψεις ένα track νότα προς νότα, αλλά να καταλάβεις γιατί δουλεύει. Πάρε τις τεχνικές που ανακαλύπτεις και χρησιμοποίησέ τες στις δικές σου παραγωγές.